}

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

«Τσιπραμμένος»!

AΣ ΔΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΨΗ.... ΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΟΙ  "ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ"!!!!!!!


Ο Ζούπης με την παρέμβασή του έδειξε τον "οδικό χάρτη" αντιμετώπισης της κρίσης της Δημοτικής Επιχείρησης

Η τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου κατέληξε σε απόφαση που φαίνεται ότι μπορεί να ξεκινήσει η σταδιακή αντιμετώπιση των προβλημάτων της Δημοτικής Επιχείρησης και ιδιαίτερα το καυτό θέμα της αποπληρωμής των δεδουλευμένων των εργαζομένων. Δεν το περίμεναν πολλοί αυτό. Οι ατυχείς παρεμβάσεις του Λουκά Τζανή είχαν ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής των εργαζομένων που δεν έβλεπαν "φως στο τούνελ".
Ωστόσο, η παρέμβαση του επικεφαλής της "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ" Ζαχαρία Ζούπη έδειξε ένα "οδικό χάρτη" αντιμετώπισης των προβλημάτων, όπως και έδειξε την βαθιά γνώση των θεμάτων εκ μέρους σε αντίθεση με τον ερασιτεχνισμό και την άγνοια εκ μέρους του Δημάρχου Λουκά Τζανή. Ασφαλώς ο Ζαχαρίας Ζούπης δεν παρέλειψε να καταγγείλει όσα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σχολίαζαν τις προηγούμενες μέρες για πιέσεις, απειλές για καταγγελίες των συμβάσεων τους, για εισαγγελικές παρεμβάσεις κ.α. Ωστόσο ο Ζαχαρίας Ζούπης δεν στάθηκε μόνο σ' αυτά, ούτε και παρασύρθηκε από το απαράδεκτο επιθετικό ύφος του Λουκά Τζανή, ο οποίος πέραν άλλων σχεδόν ανέκρινε τον Πρόεδρο των Εργαζομένων του Δήμου, όταν ο τελευταίος δήλωσε ότι το Σωματείο καλύπτει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Επιχείρησης (κύκλοι της Επιχείρησης διέδιδαν ότι το Σωματείο και ιδιαίτερα κάποιοι συνδικαλιστές -ποιοι άραγε;- δεν τις καλύπτουν!)
Ο Ζαχαρίας Ζούπης άρθρωσε λόγο ευθύνης κατανοώντας ότι το βασικό είναι να λυθεί το πρόβλημα. Το αστείο είναι ότι πολλοί σχολίαζαν ότι ο Λουκάς Τζανής δεν θα δεχόταν τις προτάσεις. Ωστόσο "τις προτάσεις Ζούπη" υιοθέτησε πλήρως και πρότεινε και ο Κώστας Χρονόπουλος. Έτσι το Δημοτικό Συμβούλιο έφτασε σε απόφαση που βγάζει το πρόβλημα της Επιχείρησης σε κάποιο δρόμο επίλυσης.
Αλήθεια...Ο Λουκάς Τζανής το ήθελε...;;;
Μήπως είχε συνηθίσει στο κρυφτούλι πίσω από την μη ύπαρξη διετούς προγράμματος της ΔΗΚΕΠΑ, για να ΜΗΝ δίνει ούτε ένα ευρώ όπως γινόταν τους τελευταίους δέκα μήνες;;;

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Πολλοί φίλοι του Στέλιου Καζαντζίδη δήλωσαν τη στήριξή τους στον Γιάννη Διαμαντίδη.


Ο Γιάννης Διαμαντίδης ήταν ένας από τους καλύτερους φίλους του Στέλιου Καζαντζίδη.
Όπως του είχε αφιερώσει ο αείμνηστος Στέλιος Καζαντζίδης στον δίσκο του "τραγουδώ":
"Φίλε Γιάννη, να ξέρεις από μένα το Στέλιο, πως αν ο τόπος μας είχε κι άλλους πολιτικούς σαν και σένα, η Ελλάδα θα είχε καλύτερη μοίρα".































Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Γιατί Αριστερά, γιατί ΣΥΡΙΖΑ.

Του Μπάμπη Μανουσιάδη,
Δημοτικού Σύμβουλου Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Φοιτητή του ΕΜΠ

Θυμάμαι τα εφηβικά μου χρόνια γύρω στο 2005, στα οποία το να μιλούσες για τα «πολιτικά δρώμενα» φαινόταν ενοχλητικό σε πολλούς της γενιάς μου. Είτε ασχολείσαι ή όχι με την «πολιτική» όμως, αυτή θα ασχοληθεί μαζί σου…

Να λοιπόν που φτάσαμε σε μια κρίση, σε ένα τέλμα. Τώρα πια, όλοι ασχολούνται, όλοι συζητάνε και όλοι ανοίγουν τα αυτιά τους, υποψιάζονται και ψάχνουν.
Είναι μια μεγάλη ευκαιρία λοιπόν, να αναθεωρήσουμε έννοιες, να συζητήσουμε μεταξύ μας, να καταλάβουμε ποιοι είναι οι σύμμαχοι μας και ποιοι οι εχθροί μας. Αυτό που θα λέγαμε πιο σύντομα «ανάπτυξη της ταξικής μας συνείδησης». Όχι επειδή θέλουμε, αλλά επειδή πρέπει, έτσι ώστε να επιβιώσουμε. Ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος. Δεν υπάρχουν, δυστυχώς, ωραίες και άσχημες ιδέες, ορθές και μη απόψεις. Υπάρχουν συμφέροντα, χρήμα, ομάδες και όλα αυτά συγκρούονται μεταξύ τους, δημιουργώντας τον λεγόμενο «συσχετισμό δυνάμεων». Δηλαδή το ποιος τελικά κέρδισε το παιχνίδι και κάνει κουμάντο. Αυτό έχει αποδείξει η ιστορία. Το ζήτημα είναι αν μπορούμε να αναγνωρίσουμε που ανήκουμε και κατ’ επέκταση να υπερασπιστούμε τα αληθινά δικαιώματα μας. Για παράδειγμα, όλοι οι Έλληνες έχουμε τα ίδια συμφέροντα; Ο πλούσιος μεγαλό-επιχειρηματίας και ο μεγάλο-πολιτικός της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχει  τα ίδια συμφέροντα με τον μικρό-μεσαίο εργαζόμενο Έλληνα;  Φυσικά και ΟΧΙ. Πιο πολλά κοινά συμφέροντα έχει ο εργαζόμενος Έλληνας με τον εργαζόμενο Άγγλο, Γάλλο, Αιγύπτιο, Τούρκο κ.τ.λ.  

Οπότε, το ζήτημα των εκλογών, δεν είναι μόνο ζήτημα ρομαντικών απόψεων και αντιπαραθέσεων και εύρεσης της «καλύτερης άποψης». Είναι ζήτημα δικαιοσύνης πάνω απ’ όλα και είναι και ζήτημα ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ. Ο λαός πρέπει να βρει τελικά από ποιον εκφράζονται τα συμφέροντα του, ακόμα καλύτερα να τα εκφράσει ο ίδιος και αυτό θα το κάνει γιατί έτσι είναι το δίκαιο. Ο λαός παράγει τον πλούτο γύρω μας, άρα αυτός πρέπει να τον απολαμβάνει, τα δικά του συμφέροντα πρέπει να επικρατούν. Κάποιος θα με ρωτήσει: Και τι σε κάνει να πιστεύεις ότι η αριστερά εκφράζει τον λαό; 
Και απαντώ σαν Μπάμπης: Η λειτουργία της αριστεράς, η δομή της, οι στόχοι της και οι δράσεις της το αποδεικνύουν. 


Πως μπορεί ένας τραπεζίτης, ένας άνθρωπος που είναι μέσα στα επιχειρηματικά λόμπυ, έχει μετοχές αυτός και οι φίλοι του σε μεγάλους κολοσσούς (όπως είναι τα περισσότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και όχι μόνο) να εκπροσωπήσουν τον λαό; Αφού τα δικά τους συμφέροντα είναι ενάντια στα συμφέροντα του λαού. Το μόνο που περιμένουν είναι να έχουν την εξουσία ώστε να υπογράφουν συμβάσεις που τους βολεύουν, να χαρίζουν τα χρέη στις επιχειρήσεις και να χρηματοδοτούν συνέχεια τις τράπεζες τους. Αυτό γίνεται τόσα χρόνια και αυτό θα συνεχιστεί αν βγουν ξανά στην κυβέρνηση (με ρουσφέτια και πολιτική παραπλάνηση βέβαια) οι ίδιοι κύκλοι. 

Η αριστερά αντιθέτως, παρά τα προβλήματα της, αποτελείται από ανθρώπους απλούς. Όσο και να προσπαθούν να πείσουν τα διάφορα παπαγαλάκια το αντίθετο, οι αριστεροί είναι στους δρόμους και τρέχουν. Δεν είναι μόνο σε γραφεία, ούτε σε καφετέριες αραγμένοι, ούτε σε πολυτελή ξενοδοχεία. Είναι στις πορείες, είναι σε χώρους δουλειάς προστατεύοντας εργαζόμενους, είναι σε χώρους που αδικούνται άνθρωποι και λείπει η ανθρωπιά. Οι βουλευτές και τα στελέχη της αριστεράς είναι άνθρωποι που έχουν κάνει χιλιόμετρα στους δρόμους, έχουν χάσει χιλιάδες ώρες σε συνελεύσεις, έχουν ξοδέψει άπειρο χρόνο από την προσωπική τους γαλήνη και από τον προσωπικό τους χρόνο για να πολεμούν για το μεράκι τους, για τον διπλανό, για τον συνάνθρωπο. Έχουν συνεχή παρουσία ετών στα δρώμενα και η απόκτηση κάποιου αξιώματος δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα φυσικό αποτέλεσμα και ένα μεγάλο χρέος με ευθύνες, όχι προκαθορισμένη εκλογή ούτε πολιτική καριέρα. Αλλά και τα υπόλοιπα μέλη συμμετέχουν στις αποφάσεις και σε μια συνεχή διαμόρφωση ιδεών μέσα από συζητήσεις, εκδηλώσεις και πολιτικές κινήσεις. Άρα μιλάμε για έναν ολόκληρο τρόπο ζωής, ο οποίος περιλαμβάνει κόπο, κούραση, ευτυχώς όμως και ψυχική δικαίωση. Έναν τρόπο ζωής που δεν περιέχει ούτε «πεφωτισμένους» εκπροσώπους, ούτε αριστοκρατίες, αλλά ταπεινούς αγωνιστές και συλλογικότητες. Έναν τρόπο με συμμετοχή, συνεργασία και συνεχή δράση. Γι αυτό τον λόγο, η ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να εκφράσει τον λαό. Γιατί δημιουργεί δίκτυα στα οποία Ο ΙΔΙΟΣ ο λαός συμμετέχει, δεν τα επιλέγει απλά ως πολιτική κατεύθυνση.

Και η αριστερά αυτή και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ριζοσπαστική, γιατί προτείνει ουσιαστικές λύσεις η οποίες δεν λύνουν προσωρινά προβλήματα, ούτε προσπαθούν να συμβιβάσουν καταστάσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για αναδιανομή του πλούτου, όχι απλά να παρακαλέσουμε τις «φιλεύσπλαχνες» εταιρίες να μας δώσουν ένα κομμάτι ψωμί παραπάνω. Και όποιος νομίζει ότι δεν μπορούμε σαν κράτη και σαν λαοί να εκβιάσουμε αυτό το οικονομικό σύστημα, τότε ας καθίσει στον καναπέ του με τα 200 ευρώ και να πει και ευχαριστώ. Φυσικά όμως και μπορούμε να εκβιάσουμε και να πιέσουμε. Το αποδεικνύουν οι κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, οι κατακτήσεις του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος σε όλη τη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας. Το αποδεικνύουν ιστορικά γεγονότα, τα οποία κατέκτησαν δικαιώματα που ούτε τα φανταζόταν ο κόσμος τότε. Γιατί όχι και τώρα; Τι άλλαξε; Αφού εμείς, ο λαός παράγει. Εμείς βάζουμε τις βίδες, εμείς σπουδάζουμε και γινόμαστε μηχανικοί, γιατροί κ.τ.λ.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Οφειλόμενη απάντηση του πρώην υπουργού ναυτιλίας Γιάννη Διαμαντίδη και των μελών της οικογένειάς του με αφορμή το αυριανό δημοσίευμα, σχετικά με αγορά ακινήτου στην περιοχή της Σαρωνίδας:


«Θεωρώ ιερή υποχρέωση μου και για να αποκατασταθεί η αλήθεια να σας γνωρίσω τα ακόλουθα:
   
Είναι αλήθεια ότι εδώ και 30 χρόνια, μέχρι και σήμερα, η πενταμελής οικογένεια μου χρησιμοποιεί ως εξοχικό ένα μισθωμένο μικρό διαμέρισμα 70τ.μ. το οποίο ευρίσκεται σε συγκρότημα πολλών κατοικιών στη Σαρωνιδα. Εδώ και πολλά χρόνια αναζητούσα να αγοράσω μια μικρή εξοχική κατοικία, η οποία βρέθηκε τελικά σε πολυκατοικία στη Σαρωνιδα και αγοράστηκε από τη σύζυγο μου η οποία έλαβε εικοσαετές στεγαστικό δάνειο από την Εμπορική Τράπεζα για την αγορά αυτή. Το μικρό αυτό διαμέρισμα έχει έκταση 70 τ.μ. 
    Σας κάνω γνωστό ότι τα παιδιά μου, απόφοιτοι οικονομικών και νομικών σχολών των πανεπιστημίων Πειραιώς και Αθηνών, και με εξειδίκευση στο Ναυτιλιακό δίκαιο, δραστηριοποιούνται εδώ και επτά χρόνια στον Ναυτιλιακό τομέα με ικανοποιητικό κύκλο εργασιών.
    Επειδή είναι γνωστό ότι ο οικογενειακός μας ιστός είναι στενά συνδεδεμένος, τα παιδιά μου αποφάσισαν, και είναι προς τιμήν τους αυτό, να αγοράσουν εξοχικές κατοικίες στην ίδια πολυκατοικία. Μάλιστα και εκείνα όπως και η μητέρα τους για το μεγαλύτερο μέρος του τιμήματος ζήτησαν και έλαβαν εικοσαετές στεγαστικό δάνειο από την Εμπορική Τράπεζα.
    Αυτό είναι το μεγάλο «έγκλημα» το οποίο διέπραξα ως πολιτικός, την διαδρομή του οποίου γνωρίζει όλη η Ελλάδα, καθώς και των παιδιών μου, τα οποία το δημοσίευμα αυτό τα κατηγορεί και τα εγκαλεί ως πραξαντα κακώς. 
    Εξάλλου δεν προσπάθησα να  αποκρύψω κάτι. Τα συμβόλαια μετεγράφησαν εις το αρμόδιο υποθηκοφυλακείο, από όπου μπορεί ο καθένας να λάβει πλήρη γνώση των πάντων. 
Τα περί δήθεν «σάλου» και άλλων τέτοιων λαϊκίστικων εκφράσεων, τα αντιπαρέρχομαι με λύπη και οργή, έχοντας πλήρη συναίσθηση, του χρόνου της ανάρτησης και του κέντρου εκπόρευσής των.
   Η επίθεση αυτή η οποία γίνεται δυο εβδομάδες πριν τις εκλογές είναι τουλάχιστον άθλια και αήθης και σε κάθε περίπτωση ύπουλη και υποβολιμαία.
  Η προσπάθεια αυτή πέφτει στο κενό και κανείς δεν μπορεί να αμαυρώσει, όσο κι αν προσπαθήσει, το όνομα της οικογένειας Διαμαντίδη. 
   Εγώ έμενα, μένω και θα συνεχίσω να μένω στον Κορυδαλλό. Οι πολίτες μας γνωρίζουν όλους. Και είναι βέβαιο ότι θα κατανοήσουν την σκοπιμότητα της επίθεσης εναντίον μου.
Τέλος σας γνωστοποιώ μετά λόγου γνώσεως ότι, όποιος έχει στη διάθεση του αντίθετα στοιχεία από αυτά τα οποία εγώ σας γνωστοποιώ με την παρούσα επιστολή μου, τον προκαλώ να τα καταθέσει επώνυμα». 

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Tο έργο του Γιάννη Διαμαντίδη στη Β' Πειραιά



Αγαπητή φίλη - φίλε,

Στην πρόσφατη κοινοβουλευτική περίοδο, κλήθηκα να συμμετάσχω στην Κυβέρνηση σε μια δύσκολη περίοδο για την χώρα, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Ναυτιλίας, ένα Υπουργείο ζωτικής σημασίας σε τομείς όπως η ναυτιλία, η νησιωτική πολιτική και η αλιεία, που συνιστούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας.
Κατά την σύντομη ομολογουμένως θητεία μου αλλά ουσιαστική καθομολογουμένως παρουσία μου και κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, προσπάθησα να οργανώσω από το μηδέν ένα Υπουργείο με ελάχιστο προϋπολογισμό και προσωπικό αλλά και με τεράστιες αρμοδιότητες και ευθύνες.
Ιδιαίτερα για τους δήμους της Περιφέρειάς μου, που είχαν άμεση σχέση με το ΥΘΥΝΑΛ υπέγραψα πολλές αποφάσεις, με μοναδικό σκοπό το συμφέρον των πολιτών της Β΄ Πειραιά και ενδεικτικά αναφέρω μερικές :
-          Έγκριση παραχώρησης ιδιαίτερου δικαιώματος χρήσης χώρου χερσαίας ζώνης λιμένα αρμοδιότητας ΟΛΠ Α.Ε στο δήμο Κερατσινίου – Δραπετσώνας.
-          Έγκριση εκτέλεσης έργου εντός Χερσαίας Ζώνης Λιμένα αρμοδιότητας ΟΛΠ Α.Ε για την εκτέλεση του έργου «Διαμόρφωση χώρου και κατασκευής σύγχρονης πύλης ελέγχου στην επισκευαστική βάση Περάματος».
-          Ορισμός αποφαινομένων οργάνων για την εκτέλεση του έργου «Εγκατάσταση συστήματος πλωτών προβλητών στον λιμένα Βουρκαρίου Σαλαμίνας».
-          Μελέτη περιβαντολλογικών επιπτώσεων για τη λειτουργία ων εγκαταστάσεων της Εταιρείας «Ελληνικά Ναυπηγεία Περάματος».
-          Ορισμός αποφαινομένων οργάνων εκτέλεσης του έργου «Διαμόρφωση τμημάτων παραλίας Σαλαμίνας με σταμπωτά δάπεδα».
-          Παραχώρηση χρήσης αιγιαλού για έργα εντός αιγιαλού «Ζαρλή – Γυάλα» Σαλαμίνας.
-          Ορισμός αποφαινομένων οργάνων εκτέλεσης του έργου «Επισκευή φθορών κρηπιδώματος Λιμένα Παλουκιών Σαλαμίνας».
-          Λιμενικές υποδομές Περάματος Μεγαρίδας – Φανερωμένης Σαλαμίνας. (έργα αύξησης φέρουσας ικανότητας κρηπιδωμάτων).
-          Περί της οικοδομικής άδειας του κτηρίου Χονδρικού Εμπορίου (Ιχθυαγορά ) εντός χερσαίας ζώνης λιμένα Σαλαμίνας.
-          Γνωμοδότηση για την εκτέλεση εργασιών που αφορούν στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης Σαλαμίνας, εντός χερσαίας ζώνης λιμένα Βουρκαρίου Σαλαμίνας, και έγκριση προώθησης των απαιτούμενων οικοδομικών αδειών.
-          Γνωμοδότηση επί της Μελέτης Περιβαντολογικών Επιπτώσεων που αφορά :
α. τη μετεγκατάσταση (μετατόπιση σε νέα θέση) των δύο πλωτών πάρκων (Α) έκτασης 10 στρεμμάτων εκτροφής τσιπούρας – λαβρακίου και άλλων υδρύαλων μεσογειακών ειδών ιχθύων, ετήσιας δυναμικότητας 150 τόνων και (Β) έκτασης 20 στρεμμάτων εκτροφής υδρύαλων μεσογειακών ειδών , ετήσιας δυναμικότητας 230 τόνων,
β. τον εκσυγχρονισμό του πλωτού πάρκου (Α) και
γ. την αλλαγή του είδους των εκτρεφόμενων ιχθύων της εταιρείας «Ιχθυοκαλλιέργειες Αργοσαρωνικού Α.Ε» στον όρμο Πυργιακόνι Αιαντείου νήσου Σαλαμίνας.
Επίσης, Στην ίδια αναπτυξιακή λογική, κινείται και η πρωτοβουλία που έλαβα αναφορικά με τη συγκρότηση και λειτουργία του Ειδικού Συντονιστικού Αναπτυξιακού Οργάνου Πειραιά (Ε.Σ.Α.Ο.Π.), στόχος του οποίου είναι η εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, των όμορων δήμων και των νησιών του Αργοσαρωνικού, σε πόλο οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής ανάπτυξης, προσέλκυσης επενδύσεων, δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, αστικής ανάπλασης και δημιουργίας καθώς επίσης και το πλάνο σε συνεργασία με τον ΟΛΠ για την πολιτιστική Ακτή Πειραιά, ενός μεγαλεπήβολου σχεδίου που μέχρι το 2015 θα αλλάξει όλη την εικόνα του Πειραιά και της ευρύτερης περιοχής.
Σε συνεργασία με την ΕΥΔΑΠ, προχωρήσαμε στην εκπόνηση ενός προγράμματος, αναφορικά με την επαναχρησιμοποίηση του παραγόμενου νερού στην Ψυττάλεια, ενός έργου στρατηγικής σημασίας, όχι μόνο για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, καθώς το παραγόμενο νερό θα χρησιμοποιείτο, μεταξύ άλλων, και για την ανάπλαση του όρους Αιγάλεω, ενός πνεύμονα ζωής για το σύνολο των κατοίκων του λεκανοπεδίου της Αττικής.

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ "ΞΥΠΝΗΣΑΝ" Η ΔΑΣ (ΠΑΤΙΔΗΣ) ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ.

Που ήταν ένα χρόνο τώρα;;;

Το δράμα της ενιαίας Δημοτικής Επιχείρησης διαρκεί πάνω από εννιά μήνες. Με προετοιμασμένο το έδαφος από την αθρόα πρόσληψη "εθελοντών" και την μοιρασιά ποσών σε ημετέρους από τις "προϋπάρχουσες δημοτικές επιχειρήσεις, η ενιαία Δημοτική Επιχείρηση ξεκίνησε μια υποθηκευμένη πορεία. Σ' αυτά προσθέστε και την πρωτοφανή διαχειριστική ανικανότητα, την αδιαφορία του Δημάρχου, την μη ψήφιση του διετούς Προγράμματος επί... εννέα μήνες(!), τις παράνομες πληρωμές και άλλα πολλά, φτάνουμε στο σήμερα. Ένα σήμερα που χαρακτηρίζεται από το υπέρογκο χρέος ύψους πάνω από 2.000.000 ευρώ , και το χρέος μισθοδοσίας των εργαζομένων της Επιχείρησης που ξεκινάει.
Σ' όλο αυτό το διάστημα υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι που έλαμψαν δια της απουσίας τους και άλλοι που πρωταγωνίστησαν στην προσπάθεια σωτηρίας της Επιχείρησης και στήριξης των εργαζομένων. Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Εντελώς απόντες ήταν η ΔΑΣ (Πατίδης) και οι δυνάμεις του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ στον Δήμο, που εντυπωσίαζαν με την αφωνία τους. Μάλιστα η ΔΑΣ είχε αρνηθεί να συμμετέχει ακόμα και στο Δ.Σ. της Επιχείρησης. Δεν ήταν λίγοι που σχολίαζαν αυτή την αδυναμία, την σιωπή του ΚΚΕ, όταν επί μήνες οι εργαζόμενοι πληρώνονταν χωρίς κανονικές διαδικασίες, με "έναντι" και χωρίς να καταβάλλονται οι ασφαλισμένες εισφορές τους!
Αντίθετα, ο Ζαχαρίας Ζούπης τόσο πριν αναλάβει επικεφαλής της "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ" όσο μετά, συμμετείχε προσωπικά στο Δ.Σ. της Επιχείρησης. Έδωσε αυτούς τους μήνες αλλεπάλληλες μάχες. Ανέδειξε πρώτος το θέμα των "εθελοντών". Κατέφυγε στο Σώμα Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης. Στάθηκε σταθερά στο πλάι των εργαζομένων. Εξέδωσε κατ' επανάληψη δηλώσεις του και ανακοινώσεις της "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ" για το πρόβλημα. Συναντήθηκε κατ' επανάληψη με αντιπροσωπεία των εργαζομένων και των δασκάλων. Καυτηρίασε επανειλημμένως την στάση του Δημάρχου και των Διοικήσεων της ΔΗΚΕΠΑ για τη μη ψήφιση του διετούς, που χρησιμοποιήθηκε ως άλλοθι για την μη χρηματοδότηση της Επιχείρησης από τον Δήμο για... εννέα-δέκα μήνες! Ψήφισε τον προϋπολογισμό της ΔΗΚΕΠΑ, παρά τις ενστάσεις του για να απεγκλωβιστεί η χρηματοδότηση της Επιχείρησης και να πληρωθούν οι εργαζόμενοι.
Παράλληλα και ο Κώστας Κούβαρης από την παράταξη του Φώτη Μελά, δραστηριοποιήθηκε έντονα. Κατήγγειλε επανειλημμένως φαινόμενα κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης. Συνέβαλε στην ανάδειξη του θέματος των "εθελοντών". Ήταν παρών στο Δ.Σ. της Επιχείρησης με καταγγελίες, απόψεις, προτάσεις.
Δεν θα ήταν επομένως, υπερβολή να πούμε, ότι αυτά τα δυο στελέχη συμβόλισαν την αντίσταση σε όσα απαράδεκτα έχουν συμβεί τον τελευταίο χρόνο στην Δημοτική Επιχείρηση.

Και ξαφνικά... φάνηκε ο Πατίδης ξυπνώντας από την χειμερία νάρκη του. Λίγο πριν τις εκλογές θυμήθηκε ότι πρέπει να δραστηριοποιηθεί. Άρχισε να φωνάζει, να προβάλει αστήριχτα αιτήματα. Καταψήφισε στο Δημοτικό Συμβούλιο τον Προϋπολογισμό της ΔΗΚΕΠΑ κάτι που αν περνούσε, δεν θα μπορούσε ο Δήμος να χρηματοδοτήσει την Επιχείρηση και άρα να πληρωθούν οι εργαζόμενοι.
Προβάλει ως αίτημα, ο ίδιος και οι σύντροφοι του από το ΠΑΜΕ, να... μονιμοποιηθούν όσοι εργάζονται στην ΔΗΚΕΠΑ ανεξαρτήτως σύμβασης, λες και ζει σ' άλλο πλανήτη. Ζητούν να πληρωθούν οι εργαζόμενοι με "πολιτική απόφαση", εν ολίγοις παράνομα. Και όχι μόνο αυτό. Στις ανακοινώσεις τους καταγγέλλουν τις παρατάξεις των Ζούπη, Κούβαρη γιατί λέει είναι υπέρ των ελαστικών εργασιακών σχέσεων!
Εν ολίγοις, από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα, που λέει και η παροιμία. Εν ολίγοις, φτηνός συνδικαλισμός και φωνές που αν εισακουστούν θα οδηγήσουν στο κλείσιμο της Επιχείρησης. Άλλωστε είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ αντιτίθεται στην ύπαρξη Δημοτικών Επιχειρήσεων.

Εν πάσι περιπτώσει η υπόθεση "σωτηρία της Δημοτικής Επιχείρησης" βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σημείο της. Η ψήφιση του Προϋπολογισμού της από το Δημοτικό Συμβούλιο άνοιξε κάποιες δυνατότητες. Το παιχνίδι είναι στα χέρια του αμήχανου και μοιραίου για την Επιχείρηση Δημάρχου Λουκά Τζανή. Έχει μεγάλη αξία η Αντιπολίτευση να εμφανιστεί ενωμένη και με σοβαρές, ρεαλιστικές προτάσεις. Με κραυγές δεν θα βγει τίποτα.... 

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Επιστολή Γιάννη Διαμαντίδη


Αγαπητή φίλη – φίλε,

            Η οικογένεια μου και εγώ προσωπικά εδώ και  μισό αιώνα υπηρετούμε τις ηθικές αξίες και το συμφέρον του λαού μας, πάντα μέσα από τους κόλπους της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.
            Περάσαμε δύσκολες ώρες ΑΝΤΕΞΑΜΕ όμως, ΠΑΛΕΨΑΜΕ ασυμβίβαστα και αταλάντευτα, ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΜΕ και ΠΕΤΥΧΑΜΕ  ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ.
Τα χρόνια κύλησαν.
Οι νικημένοι δεν μας συγχώρεσαν, καραδοκούσαν. Και εκμεταλλευόμενοι τα λάθη και τις παραλείψεις μας, βρήκαν την ευκαιρία, να παριστάνουν οι θύτες τα θύματα και οι ένοχοιτιμητές τους
Σήμερα, που ο λαός μας, υποφέρει και στενάζει, κάτω από το βάρος των αβάσταχτων περικοπών του εισοδήματος του και της απελπισίας για το μέλλον των παιδιών του, πρέπει να οικοδομήσουμε από την αρχή, τις αξίες και αρχές μας. Πρέπει να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον. Πρέπει να σταθούμε και πάλι αρωγοί στην μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλει η πατρίδα μας να ξεφύγει από τον εφιάλτη της δραχμής, να σταθεί στα πόδια της αυτοδύναμη, να ξαναβρεί την περήφανη και  σωστή περπατησιά της.

Αυτόν τον δύσκολο αγώνα σε καλώ να τον δώσουμε ΜΑΖΙ.
Σε καλώ να σταθείς δίπλα μου
  •   Γιατί δεν πρόδωσα ποτέ την εμπιστοσύνη σου
  • Γιατί ποτέ δεν σου γύρισα την πλάτη.
  • Γιατί ποτέ δεν σε αγνόησα
  • Γιατί ζούμε στην ίδια γειτονιά
  • Γιατί η σχέση μας είναι προσωπική, ειλικρινής και αντέχει στον χρόνο.
  • Γιατί πάντα ήμουν έντιμος και ξεκάθαρος απέναντί σου.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΣΤΗ Β ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ Η ΧΡΥΣΑ ΜΥΡΓΙΑΛΗ

Γιατί μετέχω στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στη Β’Πειραιά
Είναι πρωτόγνωρη η προεκλογική περίοδος. Διαρκής η αμφισβήτηση για πρόσωπα κ πράγματα, φίλοι κ γνωστοί με τους οποίους μοιραζόμασταν πριν λίγο καιρό κοινές πολιτικές απόψεις, σήμερα είναι έξω φρενών... Όλοι βαραίνουμε καθημερινά από τις οικογενειακές κ επαγγελματικές υποχρεώσεις, ακούμε με φόβο ότι εκείνος ο γνωστός μας απολύθηκε ή ο άλλος παίρνει μισθό εξευτελιστικά χαμηλό, που καταντά κοροϊδία, αλλά οι τιμές παραμένουν εξωφρενικές, η φοροδιαφυγή ζει και βασιλεύει σε βάρος των μισθωτών κ των συνταξιούχων... Το πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται με ένταση.

Τέλειωσε η εποχή των μεγάλων λόγων κ σήμερα μαζεύουμε τα συντρίμμια μιας πολιτικής ανεύθυνης που ασκήθηκε από όλους τους χώρους. Ναι, είμαστε μετέωροι κ φοβόμαστε. Αλλά οι κραυγές, οι ύβρεις, τα «γενναία ΟΧΙ», ο διχαστικός λόγος, η κοινωνική αστάθεια, το μίσος δεν λύνουν το πρόβλημα της ύπαρξής μας. Δεν είναι πρόταση.
Πολλοί άνθρωποι γύρω μου επιθυμούμε τη σταθερότητα κ θέλουμε να δούμε τη χώρα να αποκτά ένα οργανωμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση. Αγωνιούμε για τη μέρα που θα ξημερώσει και τι αυτή θα φέρει. Κ δεν μπορούμε να μένουμε βουβοί κ σκεπτικοί όσους φωνάζουν, αλλά θέλουμε να είμαστε παρόντες στον πολιτικό διάλογο με πρόταση θετική, ρεαλιστική και αξιόπιστη. Είμαι με αυτούς που απαντούν ότι η άτακτη χρεωκοπία, η έξοδος από το ευρώ κ η εθνική κ «ηρωική» απομόνωση της χώρας δεν μπορούν καν να συζητιούνται σοβαρά. Είμαι με αυτούς που πιστεύουν στην ανάγκη να γίνουν μεταρρυθμίσεις, να αλλάξει το κράτος, για να είναι αποτελεσματικό και με ποιοτικά χαρακτηριστικά. Ν’αλλάξει ο αριθμός των βουλευτών, το ιδιότυπο καθεστώς των υπαλλήλων της Βουλής, οι αναρίθμητοι μετακλητοί σύμβουλοι. Να τελειώνουμε με τη σπατάλη στους ΟΤΑ, με τις αμφίβολης νομιμότητας διαδικασίες που εξακολουθούν να ισχύουν. Είναι πολλοί όσοι μοιραζόμαστε την πεποίθηση ότι τίποτα δεν μας εμποδίζει να ξεκινήσουμε μια σοβαρή εθνική προσπάθεια να γίνουμε παραγωγικοί, να θέσουμε τον στόχο της ανάπτυξης σε συγκεκριμένους τομείς, αξιοποιώντας κ επενδύοντας τους ευρωπαϊκούς πόρους και όχι σπαταλώντας τους. Τίποτα δεν μας εμποδίζει να λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα ώστε να λειτουργήσουν οι διοικητικές υπηρεσίες, να πέσουν οι τιμές, να χτυπηθεί η αισχροκέρδεια, να εισπράττονται οι φόροι, να εφαρμοσθούν πολιτικές που ενδυναμώνουν την οικονομία και εμπεδώνουν αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Τίποτα δεν εμποδίζει την πολιτική τάξη να εφαρμόσει τη νομοθεσία για να αποδειχτεί εμπράκτως ότι με σεβασμό χειρίζεται το δημόσιο χρήμα και εννοεί τις θεμελιακές διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα.
Γι αυτό κ μετέχω στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στη Β’Πειραιά σήμερα. Γιατί πιστεύω ότι πολιτική σημαίνει να υπηρετείς την πατρίδα. Και σήμερα γι’αυτή την πατρίδα πρέπει ήρεμα κ μεθοδικά να σκεφτούμε κ να αποφασίσουμε. Με την ανάληψη των υποχρεώσεων που μας αναλογούν, με σεβασμό για τον διπλανό μας, με αίσθημα συμμετοχής και ευθύνης μπροστά στην κρίση που μας δοκιμάζει. Μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας και ζητώντας σταθερά και επίμονα να υπάρξει κ να τηρηθεί ένα ρεαλιστικό κ αξιόπιστο σχέδιο που να απαντά στα διλήμματα της αδιάκοπης περικοπής των μισθών, της υποχώρησης κάθε έννοιας εργασιακών δικαιωμάτων, της αποκαθήλωσης του κοινωνικού κράτους , της διάλυσης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου με καθαρές θέσεις για την ασφαλή έξοδο της χώρας από την κρίση. Με στοιχειώδη κ υπεύθυνη συνεννόηση.
Ελπίζοντας ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

Με το Μνημόνιο μπροστά στις κάλπες: Υποταγή, Ανατροπή ή Μεταρρυθμίσεις;


Η ομιλία της Μαρίας Καραφέρη, υποψήφιας βουλευτή Στη Β' Πειραιά, στην εκδήλωση της 4 Απριλίου στο πολιτιστικό κέντρο Κερατσινίου-Δραπετσώνας "Μελίνα Μερκούρη"

DSC_8413aaΑπό την ανάγνωση και μόνο του θέματος της εκδήλωσης καθίσταται σαφές ποια θέση στο τρίπτυχο καταλαμβάνουμε ως Δημάρ ή ποιά επιθυμούμε να καταλάβουμε.

Γιατί τόσο η ανατροπή όσο και η υποταγή διαθέτουν αυθεντικότερους εκφραστές στο υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Από την μια μεριά, το πασοκ, η νδ και το λαός, φωτογραφίζουν ακριβώς την υποταγή. Και μάλιστα, ορισμένες φορές γίνονται καρικατούρες, ψηφίζοντας νόμους που στην πραγματικότητα δεν εφαρμόζουν, αποπειρώμενοι και τους κουτόφραγκους να κοροιδέψουν και στις συντεχνείες να κλείσουν το μάτι, ότι εδώ είναι βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε.

Από την άλλη μεριά, η ανατροπή ή ρήξη βρίσκει αυθεντικούς εκφραστές στο ΚΚΕ και το Σύριζα, όπως επίσης και ποικίλες ευφάνταστες στρατηγικές για την επίτευξη τους. Πρακτικές που ταυτίζουν το χουλιγκανισμό με την πολιτική έκφραση.

Επομένως, ο χώρος που φιλοδοξούμε να καταλάβουμε είναι ο χώρος της μεταρρυθμιστικής αριστεράς.

Το δεύτερο σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ, αναφορικά με το θέμα της σημερινής εκδήλωσης, είναι η θέση του μνημονίου μπροστά από τις κάλπες. Λες και το θέμα συνοψίζεται στο δεχόμαστε ή αρνούμαστε το μνημόνιο. Στη δική μου οπτική το δίλημμα αυτό, το οποίο από ότι φαίνεται ανάγεται σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα, είναι απλουστευτικό και δεν αντιμετωπίζει την πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι καθημερινά τα τελευταία χρόνια.

Σε ένα απλό παιχνίδι λογικής, αφού το μνημόνιο φταίει για όλα τα δεινά, αν δεν υπήρχε το μνημόνιο όλα θα ήταν μια χαρά. Είναι όμως προφανές ότι και πριν την ψήφιση του μνημονίου το κράτος λειτουργούσε με απολύτως πελατειακούς όρους, ότι οι συντεχνίες βασίλευαν, ότι το ασφαλιστικό σύστημα όδευε προς κατάρρευση, ότι οι συναλλαγές με τη δημόσια διοίκηση υπάκουαν στον κανόνα 4-4-2 και ότι λεφτά δεν υπήρχαν ή όσα υπήρχαν ήταν δανεικά.

Τη ζοφερή κατάσταση που βιώνουμε δεν την προκάλεσε το μνημόνιο. Προυπήρχε. Και το να συμπυκνώνουμε όλη τη ρητορική μας στο υπέρ ή κατά του μνημονίου, πραγματικά αδικεί τη νοημοσύνη του μέσου πολίτη, αν υποτεθεί ότι αυτή η κατασκευή υπάρχει. Ο οποίος, ίσως για πρώτη φορά, αλλάζει συνείδηση. Γιατί έχει γίνει κοινή συνείδηση το “δεν πάει άλλο”, κάτι πρέπει να γίνει, να αλλάξει.

Βέβαια η αναγκαιότητα της συνείδησης βρίσκεται μάλλον σε πρωτόλεια μορφή. Να αλλάξει κάτι, πάντα για τους άλλους. Να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα των άλλων. Να παταχθεί η φοροδιαφυγή, αλλά εγώ δεν παίρνω απόδειξη. Να παταχθεί η εισφοροδιαφυγή, αλλά δουλεύω μαύρα και τσοντάρω το εισόδημα με το επίδομα του ΟΑΕΔ. Και ο κατάλογος είναι μακρύς. Η στάση βέβαια αυτή δεν είναι αδικαιολόγητη. Είναι η ενστικτώδης αντίδραση σ’ ένα κράτος απόν ή τουλάχιστον ελάχιστα ανταποδοτικό.

Για να βάλουμε τα πράγματα στις διαστάσεις τους, το μνημόνιο είναι ένας νόμος πλαίσιο. Υπό την έννοια αυτή, προβλέπει συγκεκριμένους δημοσιονομικούς στόχους που πρέπει να επιτευχθούν. Στόχους πραγματικά υπερφίαλους, η επίτευξη των οποίων σε ασφυκτικά χρονικά πλαίσια σε ένα αποδιοργανωμένο κράτος, τους καθιστά περίπου ανέφικτους. Σύμφωνοι.

Πλην όμως, σε καμία περίπτωση, δεν προβλέπει ποιες πολιτικές είναι αυτές που θα οδηγήσουν στην επίτευξη αυτών των στόχων.

Επομένως το θέμα είναι η υπέρβαση των θεωριών συνωμοσίας, που θέλουν τους κακούς Ευρωπαίους δανειστές μας, που κάποιο λόγο θα έχουν να μας φθονούν, να θέλουν να μας εξοντώσουν, να μας απομυζήσουν την αξιοπρέπεια.

Το θέμα είναι να δοθεί το προβάδισμά στην πολιτική να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Και ποιες είναι εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις, που μπορούν να υπερβούν τον εαυτό τους και να συνδιαμορφώσουν λύσεις που να ανταποκρίνονται στην πολυπλοκότητα των προβλημάτων. Με άλλα λόγια το μνημόνιο δεν θα ήταν μονόδρομος, αν το πολιτικό σύστημα είχε υπερβεί τις παθογένειες του και χωρίς τη δαμόκλειο σπάθη της χρεοκοπίας και του μνημονίου είχε προχωρήσει σε διαρθωτικές αλλαγές στο φορολογικό σύστημα, στην δημόσια διοίκηση, στο ασφαλιστικό, στην παιδεία, στην υγεία.

Το κατεστημένο πολιτικό σύστημα την έχασε αυτή την ευκαιρία και ταυτόχρονα αποδόμησε συνολικά την εμπιστοσύνη του πολίτη στην πολιτική. Στην πραγματικότητα, οι πολιτικοί δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, δεν έσπασαν αβγά, δεν προχώρησαν σε καμία απολύτως μεταρρύθμιση. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των ταξί, που μετά αλλαγή τριών υπουργών, ανοίγει για τέταρτη φορά!

Ο ρεαλισμός επιβάλλει να δεχθούμε ότι η σημερινή κατάσταση της οικονομίας επιβάλλει επείγουσες, βαθιές και αναπόφευκτα επώδυνες μεταρρυθμίσεις: για την εξισορρόπηση και εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, την εξυγίανση του δημοσίου τομέα, την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας και τη δρομολόγηση μιας νέας αναπτυξιακής πορείας.

Επ’ αυτού η μεταρρυθμιστική αριστερά δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει. Οι μεταρρυθμίσεις όμως έχουν πολιτικό προσανατολισμό.

Η επιλογή της ραγδαίας δημοσιονομικής προσαρμογής μέσω λιτότητας, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας μέσω της συμπίεσης του εργατικού κόστους, η χωρίς σχεδιασμό συρρίκνωση του κράτους, μεταφράστηκαν στην άνευ προηγουμένου περικοπή αποδοχών του συνόλου των εργαζομένων και των συνταξιούχων, στην εκτίναξη των δεικτών της ανεργίας, στην επί της ουσίας κατάργηση του εργατικού δικαίου, στην διάλυση της δημόσιας διοίκησης. Πρόκειται με δυο λόγια για μια πλήρως αδιέξοδη πολιτική, για μη επιλογή. Ήδη άλλωστε, χάρη σε αυτή την πεφωτισμένη πολιτική έχουμε “σωθεί” δυο φορές και ενδέχεται να χρειαστεί να ξανασωθούμε!

Η δική μας αριστερά μιλάει για άλλου τύπου μεταρρυθμίσεις. Μιλάει για λογική. Αυτό που όλοι ψιθυρίζουμε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Μιλάει για αλλαγή του παραδείγματος. Γιατί οι λύσεις δεν πρόκειται να έρθουν ουρανοκατέβατες, ούτε από το θεό, ούτε από καμία πεφωτισμένη ηγεσία. Ούτε από τους γνωστούς πολιτικούς σωτήρες, τους ιδρυματοποιημένους του βαθέως πασοκ και της λαϊκής δεξιάς, ούτε από τους απολίτικους τεχνοκράτες. Πρέπει να υπερβούμε τον εαυτό μας, να μιλήσουμε, να συναποφασίσουμε ως κοινωνία ότι το κράτος δεν αποτελεί απλή άθροιση μονάδων, αλλά λειτουργικό σύνολο.

Τώρα το ερώτημα είναι αν πείθει η δική μας αριστερά ότι το θέλει, το πιστεύει και το μπορεί. Είναι αν η Δημοκρατική Αριστερά μπορεί να αλλάξει εργαλεία, στόχευση και συσχετισμό δυνάμεων. Αν μπορεί να θέσει στο κέντρο της ρητορικής της, την αλλαγή των δομών, την διαφάνεια και τον έλεγχο. Αν μπορεί να μας πείσει ότι το κράτος δεν είναι της δεξιάς ή της αριστεράς, αλλά ότι το κράτος είμαστε εμείς και μας αφορά όλους.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι αυτονόητη.

Από την μια δικαιούμαστε να λέμε ότι έχουμε καθαρά χέρια, γιατί ποτέ δεν κυβερνήσαμε, δεν διαχειριστήκαμε εξουσία και δημόσιο χρήμα.

Από την άλλη, στο πρώτο μάθημα του Ποινικού Δικαίου στην Νομική Σχολή μάθαμε ότι τα εγκλήματα τελούνται είτε με πράξεις είτε με παραλήψεις. Και η αριστερά μετείχε όλα αυτά τα χρόνια στο παιχνίδι με την σιωπή της, την ανοχή της και την εσωστρέφεια της. Δια παραλείψεως.

Εμείς, η Δημοκρατική Αριστερά, είμαστε ένα καινούριο κόμμα, αλλά δεν προερχόμαστε από παρθενογένεση. Έχουμε μια πορεία στο χρόνο. Και συνεχώς διευρυνόμαστε εμπλουτίζοντας την παλέτα μας και με άλλες αποχρώσεις.

Η εναλλακτική μας πρόταση διαπνέεται από λιγότερη έμφαση στη λιτότητα και μεγαλύτερη στην απασχόληση και την ανάπτυξη. Διαπνέεται από τη μέριμνα για κοινωνικά δίκαιη κατανομή των βαρών, ενώ προβλέπει και την δημιουργία δομών κοινωνικής προστασίας για την ολοένα αριθμητικά διογκούμενη τάξη των νεόπτωχων. Θέτει στο επίκεντρο την εξυγίανση και τον εξορθολογισμό του κράτους, αλλά όχι συρρίκνωσή του.

Οι προτάσεις και οι πρακτικές μας που μας διαφοροποιούν τόσο από τις δυνάμεις που δηλώνουν «αναγκασμένες» λόγω μνημονίου να προσυπογράψουν και να εφαρμόσουν εξουθενωτικές για τους εργαζόμενους πολιτικές, όσο και από τις δυνάμεις εκείνες που πίσω από την αντιμνημονιακή ρητορική κρύβουν την απόλυτη άρνηση τους απέναντι σε αναγκαίες – ανεξαρτήτως μνημονίου – μεταρρυθμίσεις.

Και η πρωτοτυπία της δικής μας πρότασης εδράζεται ακριβώς στο ρεαλισμό της. Το πρόγραμμα μας δεν είναι εφαρμόσιμο στην μετά θάνατο ζωή, στην Ελλάδα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στο πλαίσιο μιας μη παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Η πρόταση μας, δεν αφορά αυτούς που ψηφίζουν κάποιο κόμμα για να εκφράσουν την αγανάκτηση τους, επιθυμώντας στην πραγματικότητα να κυβερνήσει κάποιο άλλο. Γιατί αυτή η αριστερά φιλοδοξεί να είναι και κυβερνώσα.
Υπό αυτό το πρίσμα, το αν τελικά είμαστε το «άλλο κόμμα» της αριστεράς μένει να αποδειχθεί, μετά τις εκλογές.


Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΤΑΒΕΛΑΚΟΥ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ

Έτος 2012. Η χώρα σε συνθήκες  όμοιες με τις μεταπολεμικής περιόδου. Τότε ένας καταστροφικός πόλεμος του Γ Ράιχ για την παγκόσμια επικυριαρχία. Μεταπολεμικές συνέπειες φτώχεια, εξαθλίωση μέρους του πληθυσμού, συνθήκες πολιτικής πόλωσης, απόρροια των πολιτικών μετεμφυλιακών αντιλήψεων. Ανυπαρξία εθνικής κυριαρχίας και εθνικής αξιοπρέπειας.
Έτος 2012, γυρίζουμε στο σήμερα. Πλήρης σήψη και κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Ενός συστήματος που έφτιαξε υποδομές, έκανε Ολυμπιάδες, γέμισε την χώρα δημοσίους υπαλλήλους, ως συνέπεια του πελατειακού κράτους. Ανύψωσε το επίπεδο ζωής των πολιτών. Όλα αυτά με δανεικά. Αφού ο πραγματικός πλούτος που γεννιόταν στην πραγματική οικονομία, γινόταν εργαλείο πλουτισμού, διαφθοράς και ικανοποίησης με μικροαστικό και ματαιόδοξο τρόπο των αρρωστημένων επιλογών  του πολιτικού προσωπικού και χιλιάδων συμπολιτών μας, που νόμιζαν πως ο πλουτισμός και η επίδειξη χλιδής και γκλάμουρ, οδηγεί κατευθείαν σε νεφελώδεις παραδείσους.
Ναι ρε Πάγκαλε έχεις δίκιο. Μαζί τα φάγαμε. Εσείς οι πολιτικοί με χιλιάδες διεφθαρμένους πολίτες, που όμως εσείς εκθρέψατε με νόμους και πολιτικές που εξυπηρετούσαν την κοινωνία της σήψης, που ζουν οι ολίγοι, οι άνθρωποι της κλαδικής, τα δικά μας παιδιά. Ενώ χιλιάδες άλλα που επέλεξαν με αξιοπρέπεια να είναι μακριά από όλα αυτά, καταδικάστηκαν να γίνουν επιστήμονες και να δουλεύουν ντελίβερι και ταξιτζήδες.
Ζούμε σε μια εποχή που όλα αλλάζουν, δραματικά.
Το σχέδιο είναι σχεδόν απλό. Οι κυρίαρχες χώρες του καπιταλισμού στην Ευρώπη, Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία συσσωρεύουν τον πλούτο, καταλίζουν κυριαρχικά δικαιώματα άλλων χωρών, καταδικάζουν λαούς στην εξαθλίωση. Αυτοί κολυμπούν στην πισίνα και οι λαοί, κυρίως του νότου, λούζονται στα απόνερα του σαπισμένου και παρασιτικού καπιταλισμού της νέας εποχής.
Είναι η λογική του απλού τοκογλύφου και των τραπεζών. Ναι σε δανείζω, σου δίνω πλούτο, όμως μια ζωή εσύ θα δουλεύεις και θα ξοφλάς τα τοκογλυφικά επιτόκια. Εσείς κράτη του νότου και του πρώην  υπαρκτού σοσιαλισμού, θα είστε οι σύγχρονοι προλετάριοι και θα δουλεύεται για να ικανοποιούν οι Μέρκελ, Ραίχενμπαχ και οι Γερμανοί βιομήχανοι τις νεοαρρωστημένες αντιλήψεις ενός 4ου Ράιχ.
Έτσι κάπως φτάνουμε στις εκλογές. Το αστείο είναι πως σχεδόν κανείς δεν ξέρει τι να ψηφίσει. Απ' τη μια ο δικομματισμός απ' την άλλη η "νεοαριστερά" που συναγωνίζεται μόνη της και τερματίζει πάντα δεύτερη. Θα το σκεφτούμε, έχουμε ακόμα μέρες.
Πάμε τώρα στα της Αυτοδιοίκησης. Επειδή είμαι σε θέση να γνωρίζω πως στα του Δήμου μας έχουν παρεισφήσει άτομα που δεν έχουν ιδέα τι είναι αυτός ο θεσμός που υπηρετούν, απλά να διευκολύνω λίγο τη μνήμη τους. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ένας βαθιά λαϊκός θεσμός, με τεράστια ιστορική αξία και διαδρομή. Δεν σας πάω πιο παλιά, ας μείνω στην περίοδο της μεταπολίτευσης για να θυμίσω σε αυτούς που ξέρουν και να μάθω σε αυτούς που αγνοούν πως αυτά τα χρόνια, αυτοδιοίκηση ήταν κάτι "γραφικοί" τύποι, που απ' το πρωί ως το βράδυ δούλευαν για το λαό, για το καλό της πόλης μας. Αρνιόντουσαν να εισπράξουν τις πενιχρές αμοιβές που δικαιούντο και στο τέλος έβαζαν και από την τσέπη τους. Αυτοδιοίκηση ήταν ο Βασίλης ο Γιαννεράνος που με το κοστουμάκι του, την τσαντούλα του, τις ιδέες του, τη σεμνότητά του, αφιέρωσε όλη του τη ζωή για να φτιαχτεί αυτή η ρημαγμένη πόλη του Κερατσινίου. Αυτός μαζί με κάποιους άλλους, παρόμοιους μετέτρεψαν  το Κερατσίνι της χαβούζας, των ρεμάτων, των άθλιων σχολείων, των ανύπαρκτων υποδομών στον Αθλητισμό και στον πολιτισμό, σε μια σύγχρονη πόλη ανθρώπινη και φιλική για τους κατοίκους της.
Όμως όλα τα ωραία τελειώνουν νωρίς σ' αυτή τη χώρα. Οι συνεχιστές του έργου αυτών των σπουδαίων ανθρώπων, στάθηκαν ανάξιοι των προσδοκιών για τη συνέχιση της δημιουργικής πορείας. Επικράτησαν οι χειρότεροι σε μια γενικότερη κοινωνία των μετρίων. Αντί να τιμούν τα αξιώματα άρχισαν να εκβιάζουν τιμή από αυτά.
Κριτήριο πια είναι η έμμισθη θέση. Το χρήμα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι πολύ. Και μέσα απ' την διαχείριση του οι προαναφερόμενοι φροντίζουν να το τσεπώνουν.
Πόσα χρόνια έχει να μπει στο Κερατσίνι έστω και ένα τούβλο; Πότε η καθαριότητα ήταν σε πιο άθλια χάλια; Που είναι το κοινωνικό έργο των εκλεγμένων; Να θυμίσω ότι ακόμα και αυτές τις δωροεπιταγές του Σκλαβενίτη τα Χριστούγεννα γίνονταν αντικείμενο εξυπηρέτησης της εκλογικής πελατείας κάποιων.
Ακούστε ρε παλικάρια με λίγες φτηνές πατάτες και λίγες μερίδες φαγητό που μοιράζεται, νομίζετε ότι κάνετε κοινωνική πολιτική; Την ίδια στιγμή που το μαύρο πολιτικό χρήμα κυκλοφορεί στους διαδρόμους του δημαρχείου, σε καφετέριες και μπαρ, για να το τσεπώνουν άνθρωποι που ενώ δεν κάνουν ούτε για φαντάροι, νομίζουν ότι είναι αρχιστράτηγοι.
Ρωτάω. Σε μια εποχή εξαθλίωσης της κοινωνίας, ποιο επεξεργασμένο σχέδιο έχετε για να σταθεί η τοπική Αυτοδιοίκηση στο πλευρό της κοινωνίας που πλήττεται; Με Φόρμουλες 1, με σπόρους που θα ρίχνουν τα αεροπλάνα στο Αιγάλεω για την αναδάσωση, απλά γίνεστε γελοίοι. Δηλαδή γίνεστε αυτό ακριβώς που είστε. Και κλείνω. Ρε παιδιά, μπράβοι στα δημοτικά συμβούλια; Ντροπή, ντροπή! Αυτό το δημοτικό συμβούλιο που το βρομίσατε με τους μπράβους σας το έχουν τιμήσει, κομμουνιστές, αριστεροί, δεξιοί, με ακέραιο ήθος με διαφορετική αντίληψη με σεμνότητα. Τέλος όσοι έχουν λίγο φιλότιμο να παραιτηθούν.

Φίλε Ζαχαρία,
Εσύ  και την ιστορία αυτής της πόλης γνωρίζεις και έχει την εμπειρία και μόρφωση να σχεδιάσεις στρατηγικές. Κάνε την υπέρβαση. Άλλαξε τα όλα. Σήμερα. Δώσε πάλι την ελπίδα. Μπορείς;

Δημήτρης Καταβελάκος.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Ευσεβείς πόθοι ή απλά φτηνή προβοκάτσια;

Η δυναμική παρέμβασης της "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ" και του Επικεφαλής της Ζαχαρία Ζούπη έχουν θορυβήσει -απ' ότι φαίνεται- τα επιτελεία του Δημάρχου Λουκά Τζανή. Αν μη τι άλλο αυτό έδειξαν τα κακεντρεχή, προβοκατόρικα σχόλια της εφημερίδας του Δημάρχου. Αυτό δείχνει και η προσπάθεια να διασπείρουν ότι πρόκειται να φύγουν στελέχη από την "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ", την στιγμή μάλιστα που ήδη έχουν παραιτηθεί πάνω από 15-16 στελέχη της παράταξής τους από θέσεις ευθύνης και έχει αποχωρήσει ήδη η Μαρία Μαράκου και ο Βασίλης Γεωργαλάς και από την παράταξη. Αυτό όμως δείχνει και η διασπορά της δήθεν είδησης ότι "στο τέλος του τούνελ θα τα βρουν Τζανής και Ζούπης". Είναι φανερό ότι κάποιοι προσπαθούν μα δημιουργήσουν ερωτηματικά σε ευρύτερες δυνάμεις που συσπειρώνονται γύρω από τη υποψηφιότητα Ζούπη. Ένα είναι σίγουρο. Ο Ζαχαρίας Ζούπης διαδέχθηκε τον Αλέξανδρο Χρυσό να οδηγήσει την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ στις εκλογές του 2014 και αυτό θα κάνει. Επιδίωξη είναι η διεύρυνση της παράταξης με όλες τις τις δυνάμεις που βλέπουν ότι στο τιμόνι του Δήμου υπάρχει μια κακή Διοίκηση και θέλουν επιτέλους αλλαγή, σοβαρότητα, μεθοδικότητα. Είναι σαφές ότι ήδη αυτή η προσπάθεια συσπειρώνει δυνάμεις.
Προς τι λοιπόν όλα τα άλλα; Δεν θα ωφελήσουν όσους τα διαδίδουν και θα εκτεθούν. Κοντός ψαλμός αλληλούια.......

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

Λαϊκισμός ή ψηφοθηρικό παιχνίδι;;;

Διαβάζοντας το facebook της κ. Μαρούπα θα νομίζει κανείς ότι διαβάζει ένα προφίλ υποψηφίου του ΛΑ.ΟΣ ή της Αριστεράς..Επαναστατικά μηνύματα κατακραυγή στο ΠΑΣΟΚ και στην πολιτκή του..ακόμα και κατά του ίδιου του Βενιζέλου..Ενα κείμενο της λέει:
" Ήμασταν 1.000.000. Όλοι οι δρόμοι, Σύνταγμα, Φιλλελλήνων, Ερμού, Αμαλίας, Σταδίου, Πανεπιστημίου, Ομόνοια, ως και Πειραιώς και Αγ. Κωνσταντίνου, Ακαδημίας σε μεγάλο κομμάτι. Ήμασταν εκεί!! Το πλήθος που συνέρρεε, στον ηλεκτρικό σε κάθε στάση από Ν Ιωνία και μετά ταν τέτοιο που γέμιζε ένας συρμός κάθε φορά!! Όλοι γελαστοί! Κυρίες αστές, μεγάλης ηλικίας καλοντυμένες και καλοστεκούμενες σα να βγαίναν για να πάνε την Κυριακάτικη επίσκεψή τους, παιδιά, άνθρωποι του μόχθου, νέοι, μεσόκοποι, κάθε ηλικίας και κάθε επιπέδου κοινωνικού, οικονομικού, θ'αποτολμήσω και πνευματικού! Όλοι εκεί, όπως έπρεπε για να υπερασπιστούμε μία πατρίδα που καταρρέει, που δεν θέλει να ζητάσει άδεια για να μιλήσει, που είναι ΑΝΤΑΞΙΑ ΤΩΝ ΟΧΙ ΠΟΥ ΞΕΣΤΟΜΙΣΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΑΘΛΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ! Τα χημικά έπεσαν ακριβώς στις 5.10 το πρώτο! πάνω από τη Μ. Βρεττάνια, εκεί έξω από το ναό της Δημοκρατίας. Σε 20΄δεν μπορούσε να σταθεί άνθρωπος στο Σύνταγμα, και τα χημικά όλο και κατέβαιναν προς Σταδίου αρχικά, αργότερα έπιασαν Πανεπιστημίου. Ήμασταν τόσοι που ναι μας φοβήθηκαν, άοπλοι, ανιδιοτελείς, μόνο γεμάτοι αγάπη για την πατρίδα που υποφέρει για τους αδύνατους που καθημερινά και περισσότερο πληγώνονται, από δυσπιστία στα κενά λόγια που συνεχίζουμε τώρα χρόνια να ακούμε και που πια δεν πιστεύουμε γιατί ξέρουμε!! Οι 192 ψήφοι τους ήταν ένα γερό ράπισμα στα μούτρα ενός πολιτικού συστήματος ξένου προς τη λαό του! Τώρα ΞΕΡΟΥΝ!! ΚΑΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ!! Το κύμα δεν γυρνάει πίσω!!!!"

ΑΡΑΓΕ Η Κ. ΜΑΡΟΥΠΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ; Η ΙΔΙΑ ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΑΥΤΑ; ΠΟΥ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ;  ΠΟΥ ΜΙΛΑΓΕ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ; ΓΙΑ ΞΕΣΗΚΩΜΟ;
ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΟΤΙ Ο Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΔΕΞΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;
ΑΥΤΗ Η Κ. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ; ΑΝ ΝΑΙ ΚΡΙΜΑΣ.....ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ ΤΗΣ...
Α ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΔΕΙΞΕ ΜΙΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΙΔΑΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΛΙΓΟ ΡΟΤΑ ΣΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ...ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Η ΤΟΥΜΠΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ ΜΑΛΛΟΝ